Tyrannosauriërs waren snellere sprinters dan Usain Bolt, zo blijkt uit recent onderzoek. Deze ontdekking werpt een nieuw licht op de capaciteiten van deze angstaanjagende en wrede wezens die ooit op aarde hebben geleefd.
De immense omvang van de Tyrannosaurus rex deed deskundigen vermoeden dat deze soort langzaam zou bewegen en moeite zou hebben met het vangen van prooien. Er werd gedacht dat de T.rex mogelijk op de loer lag tot andere dinosauriërs een prooi hadden gedood en dan verscheen om de restjes op te eten. Echter, recent onderzoek suggereert dat de T.rex juist met een vrij hoge snelheid kon bewegen voor zijn grootte.
Een nieuwe studie gepubliceerd in het tijdschrift “Royal Society Open Science” onthulde de mechanismen van het vermogen van de T.rex om te rennen. Uit het onderzoek bleek dat de Tyrannosaurus mogelijk op zijn tenen liep terwijl hij zich voortbewoog, waardoor hij zich minstens 20 procent sneller kon verplaatsen dan eerder werd gedacht. Dit betekent dat de T.rex snel genoeg was om Usain Bolt in een sprint te ontlopen.
De bevindingen van deze studie zijn in tegenspraak met eerdere theorieën over hoe de uitgestorven soort zich voortbewoog. Eerdere analyse van de voetafdrukken van de T.rex suggereerde dat zijn hielen als eerste de grond raakten. Echter, nieuw onderzoek naar de anatomie van de Tyrannosaurus onthulde dat deze meer gemeen had met de manier waarop vogels lopen, wat resulteerde in een efficiëntere en snellere manier van voortbewegen.
Volgens het model van de onderzoekers zou een T.rex die ongeveer 1,4 ton woog een topsnelheid van 11,4 meter per seconde kunnen bereiken, wat betekent dat hij in 8,77 seconden 100 meter kon afleggen. Zelfs een grotere T.rex van 6,5 ton kon zich nog steeds met een hoge snelheid van ongeveer 9,5 meter per seconde voortbewegen.
De auteurs van het onderzoek concludeerden dat deze studie de eerste kwantitatieve en biomechanische analyse is van de effecten van voet-grondcontactpatronen op het looppatroon van de Tyrannosaurus. Deze nieuwe inzichten werpen een fascinerend nieuw licht op de capaciteiten van deze prehistorische roofdieren en laten zien dat ze mogelijk nog angstaanjagender waren dan we al dachten.
