De protesten in Iran zijn in volle gang en lijken alleen maar intensiever te worden na de arrestatie van Nicolas Maduro, de belangrijkste supporter van Iran in de westerse wereld. De huidige mobilisaties zijn van groot belang, zowel vanwege hun brede verspreiding over het hele land als vanwege de internationale context waarin Teheran verliezen lijkt te registreren op het gebied van machtsverhoudingen. Het theocratische regime in Teheran reageert met extreme repressie, zoals het blokkeren van internet en het neerschieten van demonstranten.
Om het regime te laten instorten, is er volgens Bernard Seluan Khouri, directeur van het Cosmo Center for Arab World Studies, een alternatief voor de Revolutionaire Garde nodig, een oppositie die veiligheidsgaranties kan bieden. Echter, een zwak punt van het protest is het gebrek aan politiek leiderschap onder de demonstranten. In Iran ligt de macht voornamelijk in handen van de Revolutionaire Garde, die de gehele veiligheids- en militaire operatie van het land beheert.
Er zijn twee kampen onder de demonstranten: degenen die strijden voor verbetering van levensomstandigheden en degenen die vechten voor een radicalere politieke verandering. Er wordt zelfs gesuggereerd dat er groepen zijn die mogelijk betaald worden door de CIA en de Mossad. President Trump heeft het regime herhaaldelijk gewaarschuwd voor krachtige reacties als het doorgaat met het doden van vreedzame demonstranten.
Het probleem in Iran is voornamelijk van politieke aard. Er is behoefte aan persoonlijkheden die garanties kunnen bieden voor politieke transitie en veiligheid. Het land vormt een groot risico vanwege zijn defensieve raketvermogen en mogelijke bezit van atoomwapens. Hoewel er in het verleden mogelijkheden waren voor een vreedzame oplossing van geschillen met Iran, lijkt de situatie nu zeer gespannen en onzeker. Het is belangrijk om te kijken naar de gevolgen van mogelijke acties en de complexe politieke situatie in Iran te begrijpen.
