Astronomen hebben onlangs een mysterieuze ‘ijzeren staaf’ ontdekt in het hart van een nabijgelegen nevel, die mogelijk inzicht kan verschaffen in de sombere toekomst van de aarde. De streep geïoniseerde ijzeratomen werd waargenomen die zich uitstrekte over de Ringnevel, die zich op 2283 lichtjaar van de aarde bevindt. Deskundigen zijn verbaasd over hoe het is ontstaan, omdat ze nog nooit zoiets eerder hebben gezien. Ze geloven echter dat het de overblijfselen kunnen zijn van een rotsachtige aardse planeet die door een stervende ster is uitgestoten.
Wanneer sterren zoals onze zon tegen het einde van hun leven zonder brandstof komen te zitten, breiden hun buitenste lagen uit tot enorme afmetingen, terwijl de kern krimpt en afkoelt. Uiteindelijk verandert de kern in een kleine witte dwerg zonder voldoende zwaartekracht om de ster bij elkaar te houden, en de buitenste lagen worden uitgeworpen, waardoor een planetaire nevel achterblijft. Over ongeveer vijf miljard jaar zal onze zon dezelfde transformatie ondergaan, waarbij experts er nog steeds niet uit zijn of de ster de aarde zal opslokken of dichtbij genoeg zal komen om haar te verstikken en haar in een kosmische ‘kolen’ te veranderen.
In een nieuw wetenschappelijk artikel melden onderzoekers dat deze nog nooit eerder geziene structuur in de Ringnevel zou kunnen onthullen hoe de aarde eruit zou hebben gezien nadat deze door de zon was vernietigd. De Ringnevel is een van de dichtstbijzijnde en meest spectaculaire planetaire nevels die vanaf de aarde zichtbaar zijn. Astronomen denken dat deze ontstond toen een stervende ster ongeveer 4000 jaar geleden zijn buitenste lagen afschudde.
De hoofdring van de nevel bestaat uit 20.000 klontjes dicht moleculair waterstof, elk ongeveer zo zwaar als de aarde. Omdat deze nevel zo warm is en relatief dicht bij de aarde staat, gebruiken wetenschappers hem vaak om nieuwe telescopen en instrumenten te testen voordat ze zich richten op verder weg gelegen objecten. In deze nieuwe studie observeerden wetenschappers de Ringnevel met behulp van een nieuw instrument genaamd de Large Integral Field Unit, dat op de William Herschel-telescoop is gemonteerd.
De hoofdauteur van het onderzoek, dr. Roger Wesson van Cardiff University en University College London, zei dat ze door continu spectra door de nevel te nemen beelden op elke golflengte konden creëren en op elk punt de chemische samenstelling ervan konden bepalen. Toen ze de gegevens verwerkten en de beelden onderzochten, viel deze voorheen onbekende ‘staaf’ van geïoniseerde ijzeratomen in het midden van de bekende en iconische ring op. Onderzoekers weten niet zeker hoe deze vreemde balk is ontstaan, maar er zijn twee mogelijke verklaringen.
Dr. Wesson merkte op dat planetaire vernietiging een mogelijkheid is, maar niet de enige, en dat er uitgelegd zou moeten worden hoe het ijzer in de vorm van een staaf zou kunnen eindigen als het van een planeet zou komen. Waarschijnlijker, zegt hij, zijn er nog meer van dergelijke ijzeren staven die wachten om ontdekt te worden in andere nevels. Hoe meer er worden gevonden, hoe meer informatie er zal zijn om te bepalen hoe ze zijn gevormd. In de toekomst hopen de onderzoekers de LIFU-tool te gebruiken om meer nevels met vergelijkbare kenmerken te vinden om de oorsprong van de balk beter te begrijpen. Co-auteur van het onderzoek, professor Janet Drew van University College London, zei dat er zeker meer gegevens nodig zijn, vooral over de vraag of andere chemische elementen naast het nieuw gedetecteerde ijzer voorkomen, omdat dit zou kunnen aantonen welk theoretisch model correct is. Op dit moment ontbreekt, zoals hij zei, deze cruciale informatie.
