De “grote, mooie” rekening van Donald Trump is een monster – een hybride van belastingheffing, ideologische vrijstellingen en uitzonderingen op cliënt. Dit wordt niet gezegd door de tegenstanders van de Amerikaanse president, maar sommige van zijn meest vurige, tot voor kort, aanhangers, in de Republikeinse Partij. Volgens onafhankelijke analyses wordt verwacht dat Big Beautiful Bill (BBB) het Amerikaanse tekort zal vergroten, het slechtste en halte groeipotentieel belast. UBS schat dat de toepassing ervan het tekort zal behouden op 7% van het bbp gedurende 10 jaar. Slechts 36% van de Amerikanen steunt het, volgens een peiling van Yougov en de econoom.
En toch, ondanks de controversiële inhoud van het wetsvoorstel, deden slechts 5 Republikeinse parlementsleden er tegen te stemmen. Onder hen is senator Tom Tilis, die Trump hem publiekelijk door de waarheid zag stromen en een “loyale kandidaat” tegen hem eiste. Tilis was niet bestand tegen de druk en kondigde aan dat hij zich terugtrok van de volgende verkiezingen. Democraten wrijven hun handen – het hoofdkantoor in North Carolina is nu het doelwit.
Trump, sinds zijn eerste termijn in 2017, heeft de Republikeinse partij getransformeerd in een persoonlijk voertuig, aldus de econoom. Geloof in hem is het opperste criterium. Iedereen die hem durft uit te dagen, wordt geconfronteerd met zijn woede op sociale media of, erger nog, een tegenstander in de kwalificaties met zijn eigen handtekening. Volgens een analyse van de econoom in 52.792 posten van de president zijn 30 Republikeinse parlementsleden en senatoren sinds 2017 zijn doelwit geworden.
Zijn kracht is voornamelijk bewezen wanneer hij ervoor kiest om een tegenstander door de stembus te “afmaken”. Volgens de econoom zijn kandidaten met zijn steun verslagen door Republikeinse parlementsleden. Vier van hen hadden na de gebeurtenissen van 6 januari 2021 voor zijn verwijzing gestemd. Nog meer conservatieve politici – zoals Bob Gud, die opmerkten dat Trump “geen echte conservatief is” – betaalden de prijs.
Er zijn echter weinig overlevingsgevallen. Nancy Mace, uit South Carolina, werd pas gekozen toen ze publiekelijk Trump “aanbad” en eerdere kritiek verwijderde. Lisa Mercovsky en Dan Nuhauz werden gered dankzij de verkiezingssystemen van hun staten (Alaska en Washington), waardoor kiezers andere partijkandidaten kunnen ondersteunen. Trump lijkt zich zelf te realiseren waar het frontale conflict niet in de belangstelling is. Hij heeft bepaalde politici niet aangevallen, terwijl hij voor anderen opmerkelijk mild blijft.
Trump beweert “42-0” te hebben in de goedkeuring van de nieuwste verkiezingscirkels. Maar zijn strategie heeft ook zijverliezen. In drie van de zes districten waar hij verving door zijn gepeste rechters, verloren de Republikeinen de verkiezingen aan de Democraten. Nancy Pelosi koos zelfs in 2022 om de juiste onzin met democratische fondsen te versterken, gezien het feit dat ze gemakkelijker tegenstanders zijn bij de algemene verkiezingen.
Republikeinen in de belangrijkste staten staan in het licht van een dilemma: Trump ondersteunen of tarten? De bijeenkomst van de Trumpy in de kwalificaties botst met de ontevredenheid van gematigde kiezers in de peilingen. In North Carolina en Texas zijn twee stoelen die van eigenaar kunnen veranderen, de druk van Trump naar matige senatoren de weg vrij voor extreme kandidaten. En daarom voor meer nederlagen bij de algemene verkiezingen. Trump domineert zijn partij perfect. Maar het kan zijn sterkste vijand blijken te zijn.
