In een netelige kwestie zijn de benoemingen van rechters geëvolueerd voor de Duitse regering in het Hooggerechtshof van het land. Tot een paar dagen geleden leek de 54-jarige Strawberry Brissius-Gersdorf, een professor in het grondwettelijk recht aan de Universiteit van Potsdam, een kandidaat te zijn voor een van de belangrijkste zetels in het Federal Constitutional Court van Karlsruhe, met een grote kans.
Tegenwoordig is de kandidatuur echter ontspoord na een intra-overheid onenigheid van de christelijke unie en de sociaal-democraten. De controverse, zoals gewaarschuwd door de Frank-Walter Steinmeier van het land, beschadigt het weefsel van Duitse democratische instellingen.
Net als in de Verenigde Staten worden de rechters van het Hooggerechtshof van Duitsland voorgesteld door het Parlement. Elke nominatie moet worden gevalideerd door een meerderheid van de leden van twee derde. Maar in tegenstelling tot de VS, rolt het proces in Duitsland meestal kalm, waarbij alle conflicten backstage worden geregeld.
Dit lijkt te zijn veranderd. Met drie van de rechters van de rechtbank die met pensioen gaan, heeft de centraal links Social Democratic Party (SPD) Brosius-Gersdorf aangesteld om de vice-president van de rechtbank te vervangen, die deze in wezen voorbereidt op de functie van president.
Er is bijna geen twijfel over de kracht van haar academische ervaring en reputatie. Verschillende websites begonnen haar echter bijna onmiddellijk aan te vallen.
Het wordt door een deel van de conservatieve leden en legalisten beschouwd als “links-wing” en “activistische” posities op mensenrechten, zoals het recht op abortus. Het wordt ook gepresenteerd als een voorstander van verplichte vaccinatie, hoofddoek, het quotum voor vrouwelijke parlementsleden en het verbod op het verre alternatief voor Duitsland (AFD).
Kenmerk is de verklaring van Alice Weidel, die de AFD leidt. Weidel sprak over het proberen een “radicale linker ideoloog” aan het wiel van het hof te regelen en er een “links-wing tool” van te maken.
Binnen enkele dagen verspreidden de reacties zich, resulterend in katholieke bisschoppen en tot 50 parlementsleden van het centrumrechtblok, geleid door kanselier Friedrich Mertz, op Brosius-Gersdorf.
De reacties culmineerden in een koortsig debat in Bondsdag op vrijdag, toen de partij van Mertz de ratificatie op het laatste moment uitstelde, onder verwijzing naar een rapport dat Brosius-Gersdorf beschuldigde van plagiaat voor haar vermeende overeenkomsten.
“Conflict is meer dan een disfunctioneel probleem bij de werking van een parlement dat meestal groot belang hecht aan klasse en geloofwaardigheid,” aldus de Sunday Times.
Het centrale punt van onenigheid, zoals ze zeggen, zijn de opvattingen van Brosius-Gersdorf over abortus, die illegaal is maar de facto gedecriminaliseerd door de 12e week van de zwangerschap.
De reacties van de academische critici zijn gebaseerd op fragmenten uit verschillende publicaties om te impliceren dat het niet alleen van mening is dat de foetus geen recht heeft op het fundamentele recht op leven en menselijke waardigheid, maar het wil ook abortus in elk stadium van zwangerschap legitimeren.
Op maandag deed ze haar eerste openbare verklaringen sinds het begin van de crisis, met het argument dat haar woorden zijn vervormd tot het punt dat niet langer werd herkend, in een cynische “laster” -campagne. Tegelijkertijd zei hij dat hij probeerde het “constitutionele dilemma” te benadrukken bij het in evenwicht brengen van de foetale rechten met die van de zwangere vrouw.
“Vanaf het moment van implantatie heeft het menselijk leven een fundamenteel recht op leven,” ging hij verder. “Ik heb dit altijd gesteund. De bewering dat ik legitimiteit steun en … de decriminalisering van abortus tot het moment van geboorte is onjuist en lasterlijk,” verduidelijkte hij.
In de tussentijd waren de reacties van de Duitse juridische gemeenschap intens. In een open brief aan Legal Tribune online, bekritiseerden 300 advocaten de Duitse regering voor het voorbereidingsproces, verwijzend naar “een gebrek aan politiek gewicht en onvoldoende voorbereiding binnen de overheid”. Ze zijn van mening dat hun collega niet werd beschermd tegen laster op institutioneel niveau en dat het niet-kiezen van senior rechters het prestige van het constitutionele hof van Karlsruhe zou kunnen schaden.
