Vorige week werd het Kamchatka-schiereiland van Rusland getroffen door een aardbeving van 8,8, de zesde sterkste ooit opgenomen. Toen de seismische activiteit zich terugtrok, waren de wetenschappers van de Russische Academie van Wetenschappen verrast om te ontdekken dat het schiereiland daadwerkelijk van het vasteland was verhuisd. In sommige gebieden aan de zuidkant van het schiereiland lijkt het land te zijn verschoven tot 2 meter ten zuidoosten. Dit is vergelijkbaar met de beweging die wordt veroorzaakt door de aardbeving van 9 magnitude in Japan in 2011, de vijfde sterkste aardbeving die ooit is geregistreerd.
In een bericht op Telegram schreef de Russische Academie van Wetenschappen: “We hebben een voorlopige berekening gemaakt op basis van de resultaten van geodynamische waarnemingen. Het bleek dat we allemaal naar het zuidoosten zijn verhuisd. De maximale coöperatieve verschuivingen na de aardbeving van 30 juli werden waargenomen in het zuidelijke deel van het schiereiland. Wetenschappers waren verrast om te ontdekken dat het hele schiereiland van Kamchatka na de krachtige aardbeving op twee meter ten zuidoosten werd verschoven.
Aardbevingen komen voor langs de scheuren van de aarde, punten waar tektonische platen elkaar ontmoeten en bewegen. Gemiddeld bewegen tektonische platen slechts ongeveer 1,5 cm per jaar, maar deze beweging is niet soepel en stabiel. In gebieden zoals het schiereiland Kamchatka, waar de Euraziatische en Pacific-platen elkaar ontmoeten, zitten de platen vast en blokkeren ze elkaar. Wanneer dit enorme hoeveelheden druk gebeurt, verzamelen ze zich op de rotsen langs de kloof die uiteindelijk wordt vrijgegeven in de vorm van een aardbeving.
Wetenschappers noemen dit proces “elastisch herstel” en leggen uit waarom gebieden van grond zo snel kunnen bewegen tijdens intense seismische activiteit. Terwijl tektonische platen druk door de aardbeving vrijgeven, kunnen ze glijden en vaak verschillende meters in één moment verplaatsen. Dit proces kan dagen of zelfs weken na de eerste aardbeving doorgaan, terwijl de platen hun posities stabiliseren en aanpassen.
De aardbeving liet een enorme hoeveelheid energie vrij, waardoor een tsunami het bredere gebied raakte en ertoe leidde dat tsunamiwaarschuwingen naar Chili en de westelijke VS werden gestuurd. Dit proces verklaart ook waarom grote aardbevingen zelden individuele gevallen zijn, maar integendeel, ze worden gevolgd door trillingssequenties. De aardbeving van Kamchatka volgde op een 10-daagse reeks met 50 aardbevingen van 5,0 of groter, inclusief drie 6,6 trillingen en één aardbeving van 7,4 op 20 juli.
Volgens de US Geological Survey (USGS) is de aardbeving van Kamchatka al gevolgd door naschokken van 6,9 en 6,2. USGS voorspelt dat er een kans van 47% is van ten minste één aardbeving van 7,0 of groter in de maand na de aardbeving van Kamchatka. De plotselinge verschuiving is te wijten aan het feit dat de tektonische platen die op het schiereiland Kamchatka werden aangetroffen, plotseling naast elkaar gleed tijdens de aardbeving. Deze “dia’s” betekenen dat naschokken potentieel blijven. Een grafiek toont de mogelijkheid van ten minste één aardbeving van een specifieke grootte binnen een maand na de aardbeving van vorige week. Binnen een jaar is er een kans van 13% dat het gebied wordt beïnvloed door een aardbeving van 8,0 of groter.
