De erkenning van de Palestijnse staat door het Verenigd Koninkrijk, Canada en Australië markeert een belangrijk politiek en diplomatiek keerpunt. Hoewel deze beslissing op praktisch niveau de situatie in het veld niet direct verandert, heeft het een sterke symbolische lading. Het Verenigd Koninkrijk, een land met internationaal prestige en een historische rol in het Midden-Oosten, stuurt hiermee een boodschap naar zowel Israël als de internationale gemeenschap.
De erkenning door Canada en Australië, hoewel mogelijk niet hetzelfde gewicht toevoegend als Groot-Brittannië, versterkt het front dat al is opgezet tegen Israël. Met ook Frankrijk en Spanje die vergelijkbare posities innemen, lijkt het erop dat de druk op Tel Aviv toeneemt voor een snelle oplossing voor Gaza.
De beslissing om de Palestijnse staat te erkennen was niet automatisch en Londen had specifieke voorwaarden gesteld, waaronder een wapenstilstand en een verbintenis met een oplossing met twee staten. Hoewel deze voorwaarden niet volledig zijn voldaan, heeft de Britse regering toch besloten tot erkenning, met als argument de noodzaak om het vooruitzicht van een vreedzame oplossing in leven te houden.
Voorstanders van de beslissing zien het als een morele en politieke daad die de diplomatieke druk op Israël verhoogt en de onderhandelingspositie van de Palestijnen versterkt. Aan de andere kant uiten sommige Palestijnen bedenkingen en beweren dat de erkenning zonder specifieke maatregelen een leeg gebaar blijft.
De internationale gevolgen van deze erkenning zijn nog niet volledig te overzien, maar het is zeker dat de beslissing van Londen de dialoog over de toekomst van de regio zal intensiveren en alle betrokken partijen zal dwingen om opnieuw te onderhandelen over de impasse van het conflict. Het is afwachten hoe andere Europese landen zullen reageren en of zij hetzelfde pad zullen volgen als het Verenigd Koninkrijk, Canada en Australië.
