Na een week van de grootste landelijke protesten in Iran zijn de straten nu stil. De repressie heeft ervoor gezorgd dat de bevolking hun woede niet meer durft te uiten. Terwijl het dagelijkse leven doorgaat, hangt de dreiging van een nieuwe militaire confrontatie met de VS boven het land.
De Islamitische Republiek viert binnenkort haar 47-jarig bestaan, maar de sfeer in Teheran is verre van feestelijk. Het regime wordt geconfronteerd met de ernstigste bedreiging voor zijn voortbestaan. Ondanks het neerslaan van de recente protesten, blijven de diepere oorzaken van onvrede in de samenleving aanwezig.
De economische protesten in Teheran zijn omgeslagen in openlijke uitdagingen aan het regime. Demonstranten eisen de val van de Islamitische Republiek en sommigen spreken zelfs over de terugkeer van Reza Pahlavi, zoon van de laatste sjah. De brutaliteit van de reactie van het regime laat zien dat ze niet bereid zijn tot compromissen en dat ze verzwakt zijn door eerdere conflicten.
De dreiging van een conflict met de VS blijft aanwezig, ondanks dat president Donald Trump heeft laten doorschemeren dat de moorden gestopt zijn. Diplomatie lijkt voorlopig de voorkeur te hebben boven militaire acties, maar de mogelijkheid van een aanval blijft op tafel liggen. Iran zal vanuit een zwakke positie de onderhandelingen met de VS moeten aangaan, waarbij de Amerikanen een harde lijn zullen volgen.
De recente opstand heeft laten zien dat het sociale contract tussen staat en samenleving in Iran definitief verbroken is. Het regime heeft gefaald om veiligheid, welvaart en vrijheden te bieden, en is bereid geweest om geweld te gebruiken om te overleven. Voor veel Iraniërs is radicale verandering de enige optie, maar het ontbreekt aan een duidelijk alternatief voor het huidige regime.
De toekomst van Iran blijft onzeker, met verdeelde oppositiekrachten en de angst voor een ineenstorting van het regime. De protesten zullen waarschijnlijk terugkeren en de verandering, als die er komt, zal het resultaat zijn van langdurige slijtage. De grens is al overschreden en het point of no return lijkt bereikt te zijn.
