Vogels over de hele planeet delen een waarschuwingskreet die mogelijk een voorouder is van de menselijke spraak. Onderzoekers hebben ontdekt dat verschillende vogelsoorten, die duizenden kilometers van elkaar verwijderd zijn en al miljoenen jaren evolutionair gescheiden zijn, opvallend vergelijkbare waarschuwingssignalen gebruiken om parasitaire bedreigingen in de buurt van hun nesten aan te geven.
Deze vocale signalen zijn het product van zowel aangeboren instinct als aangeleerd gedrag, wat aantoont dat vogels in staat zijn om geluiden te produceren die zowel aangeboren als aangeleerde elementen bevatten. Dit is een interessante ontdekking die ons meer inzicht geeft in hoe communicatie evolueert door natuurlijke selectie.
De studie, gepubliceerd in het tijdschrift Nature Ecology & Evolution, is een van de meest uitgebreide onderzoeken naar reproductief parasitisme tot nu toe. Onder leiding van onderzoekers van de Cornell University in de VS en het Doñana Biological Station in Sevilla, Spanje, werpt het onderzoek licht op hoe natuurlijke selectie de evolutie van communicatie kan vormgeven.
Broedparasitisme, waarbij vogels zoals koekoeken hun eieren leggen in de nesten van andere soorten, leidt tot complexe interacties tussen verschillende vogelsoorten. Om parasieten snel te identificeren en te voorkomen, hebben gastheersoorten baat bij het delen van waarschuwingssignalen.
Opvallend is dat vogels in gebieden ver uit elkaar, zoals Australië, China en Zambia, afhankelijk zijn van hetzelfde type alarmgeluid, zelfs als deze populaties nooit direct contact hebben gehad. Dit suggereert dat vogels in staat zijn om geluiden te leren en te associëren met specifieke situaties, wat duidt op een vorm van sociale transmissie.
Deze “zeurderige” stem van vogels bevindt zich ergens tussen puur instinct en complexe aangeleerde spraak, volgens William Feeney, een evolutionair ecoloog bij het Doñana Biological Station. Deze ontdekking daagt de traditionele opvatting uit dat dierlijke communicatie en menselijke taal duidelijk gescheiden zijn, en suggereert dat complexe talen zoals de menselijke spraak geleidelijk kunnen zijn geëvolueerd uit instinctieve geluiden en aangeleerd gedrag.
