De Straat van Hormuz, gelegen tussen Iran en Oman, is een cruciale doorgang voor olietankers die ruwe olie vanuit het Midden-Oosten naar de rest van de wereld transporteren. Recentelijk zijn de spanningen in het gebied toegenomen, met Iran die dreigt de doorvaart te blokkeren als reactie op Amerikaanse sancties. In deze context komt een oud idee weer naar voren: het registreren van tankers onder de vlag van een ander land om doorgang te garanderen en de olievoorziening op gang te houden.
Een voorstel dat momenteel wordt besproken, is om tankers onder de Pakistaanse vlag te laten varen. Op deze manier zouden de schepen mogelijk onder bescherming of acceptatie van Iran kunnen passeren. Deze tactiek heeft in het verleden al eens gewerkt tijdens de zogenaamde “tankeroorlog” tussen Iran en Irak in de jaren tachtig.
Tijdens de tankeroorlog richtten beide partijen zich op olietransporten om elkaars economieën te verlammen. Irak trof de Iraanse export, terwijl Iran wraak nam door schepen te bombarderen, waaronder vele die op weg waren naar Koeweit. In 1986 zocht Koeweit externe bescherming en de Verenigde Staten lanceerden Operatie Earnest Will, waarbij Koeweitse tankers onder Amerikaanse vlag werden gebracht en beschermd door de Amerikaanse marine.
Dit model van het registreren van tankers onder een andere vlag en ze te laten escorteren door oorlogsschepen kan nu opnieuw worden toegepast in de Straat van Hormuz. Echter, in de huidige context is er een belangrijk verschil: Iran bevindt zich al in een direct conflict met de Verenigde Staten, waardoor deze tactiek mogelijk niet hetzelfde effect zal hebben als in het verleden.
Het is interessant om te zien hoe deze oude tactiek opnieuw wordt overwogen als een mogelijke oplossing voor de toenemende spanningen in de Straat van Hormuz. Het verleden kan ons leren over effectieve strategieën en tactieken, maar het is ook belangrijk om rekening te houden met de veranderende geopolitieke context en de mogelijke gevolgen van dergelijke acties.
