De vijandige houding van veel Europeanen tegenover airconditioning wordt bekritiseerd als “suïcidaal” in een opinieartikel gehost door Washington Post. Dit brengt het debat terug over de rol van airconditioners in een tijdperk waarin dodelijke hittegolven steeds vaker voorkomen. Recentelijk zijn er meer dan 20.000 doden als gevolg van hitte-gerelateerde gebeurtenissen geregistreerd in landen als Frankrijk, België en Nederland.
Ondanks de toenemende frequentie van extreme temperaturen blijft de Europese houding ten opzichte van airconditioning voorzichtig. In landen als Duitsland en Frankrijk worden er argumenten aangehaald dat airconditioners niet effectief zouden koelen of zelfs schadelijk zouden zijn voor de gezondheid. Sommige steden, zoals Gent in België, benadrukken dat “de beste airconditioner een boom is”.
Voorstanders van een breder gebruik van airconditioners wijzen er echter op dat technologische hulp nodig is om extreme temperaturen te kunnen tolereren. De moderne geschiedenis van airconditioning begon al in 1902 in de Verenigde Staten en heeft sindsdien aanzienlijke vooruitgang geboekt. In Europa heeft slechts ongeveer 20% van de huishoudens airconditioning geïnstalleerd, in tegenstelling tot bijvoorbeeld Canada waar tweederde van de huizen koelsystemen heeft.
Critici van de Europese houding tegen airconditioners beweren dat de argumenten tegen de installatie ervan ongegrond zijn. De hittegolf van 2003 in Europa veroorzaakte meer dan 70.000 doden, wat aantoont dat de temperaturen wel degelijk een bedreiging vormen voor de volksgezondheid. Daarnaast spelen ook attitudes, regelgeving en hoge energiekosten een rol bij de beperkte installatie van airconditioners in Europa.
Het debat over airconditioning blijft dus actueel in Europa, waar de behoefte aan verkoeling tijdens hittegolven steeds urgenter wordt. Tegenstanders benadrukken de mogelijke negatieve impact op de opwarming van de aarde, terwijl voorstanders wijzen op de dringende noodzaak om levens te redden in tijden van extreme hitte.
