Na de NAVO-Top lijkt het imago van Tayyip Erdogan in het buitenland versterkt te zijn, maar thuis blijft de samenleving diep verdeeld. Uit recente peilingen blijkt dat Turkije probeert te profiteren van de voordelen van het hosten van de synode in Ankara, en meer dan de uitspraken van Donald Trump, maar tegelijkertijd laat de acceptatie van Erdogan op nationaal niveau te wensen over.
Uit onderzoek van IstanPol blijkt dat een meerderheid van de Turkse burgers van mening is dat deelname aan de NAVO aanzienlijke voordelen biedt voor de nationale veiligheid. 64,3% van de respondenten gelooft dat lidmaatschap van de NAVO positief werkt voor de veiligheid van het land.
Er wordt ook geloofd dat Turkije fungeerde als een “schild van bescherming” tijdens het conflict tussen de Verenigde Staten en Iran. Echter, het vertrouwen neemt af wanneer de vraag rijst of de NAVO Turkije zou verdedigen in geval van een directe militaire aanval.
Een interessante bevinding is dat een derde van de Turkse burgers van mening is dat de NAVO Turkije niet zou steunen in het geval van een conflict met Israël. Ondanks deze verdeelde meningen, lijken kiezers van de AK-partij en de MHP het meest optimistisch over NAVO-steun voor Turkije.
Er is ook steun voor een autonomer buitenlands beleid, waarbij 41,7% van de respondenten vindt dat Turkije een beleid moet voeren dat onafhankelijker is van het Bondgenootschap. Deze bevindingen tonen aan dat de Turkse samenleving zowel de waarde van de NAVO erkent voor de nationale veiligheid als streeft naar grotere strategische autonomie in het buitenlands beleid.
Het hosten van de NAVO-Top in Ankara wordt overwegend positief beoordeeld door de meerderheid van de respondenten. De aanwezigheid van de Amerikaanse president Donald Trump wordt door 40,1% van de respondenten gezien als het gevolg van de persoonlijke diplomatie van president Erdogan.
Ondanks de internationale bekendheid van Erdogan, blijft zijn populariteit marginaal en zwak in eigen land. Nieuw onderzoek van MetroPOLL Research laat zien dat 44,5% van de Turkse burgers de manier waarop Erdogan zijn presidentiële taken uitvoert goedkeurt, terwijl 51% een negatieve mening heeft. Dit suggereert dat politieke polarisatie en economische factoren nog steeds meer invloed hebben op het stemgedrag dan de successen van het buitenlands beleid.
Al met al laat de NAVO-Top een complex beeld zien van de politieke situatie in Turkije, waarbij Erdogan en zijn regering kleine politieke ‘winsten’ behalen na de top, maar waar de verdeeldheid en de zoektocht naar autonomie in het buitenlands beleid blijven bestaan. Het is duidelijk dat Erdogan zijn internationale positie probeert te versterken, maar dat deze inspanningen nog niet volledig vertaald worden naar binnenlands politiek kapitaal.
