Toen ik mijn reis door Kosovo plande en onderzoek deed naar de hoofdstad, Prishtina, kwam ik online een opmerking tegen die me verraste: “Sla het over … Prizren is veel mooier.” Ik zag ook opmerkingen over Prishtina dat het “saai” en “lelijk” was. Eerder had ik vergelijkbare opmerkingen gezien over Tirana (een TikToker verklaarde het 5/10 en niet de moeite waard), maar ik was al snel erg gesteld geraakt op de Albanese hoofdstad en koos ervoor om er meerdere dagen door te brengen telkens als ik arriveerde, in plaats van meteen door te reizen naar het strand of de bergen.
Dus besloot ik Prishtina een kans te geven – en was daar erg dankbaar voor. Hoewel de opvallende brutalistische architectuur, appartementsgebouwen uit het communistische tijdperk en rokerige cafés misschien niet naar ieders smaak zijn, zit de stad vol karakter. Er is misschien geen mooi oud stadscentrum, maar er zijn levendige boulevards om langs te wandelen en pleinen waar groepen vrienden en families tot laat in de zomeravonden koffie drinken. En hoewel bezoekers niet worden verwelkomd met een overvloed aan toeristische attracties, brengen zowel de Nationale Bibliotheek in Prishtina – vaak op sociale media bestempeld als “het lelijkste gebouw van Europa” – als het Newborn Monument hulde aan het complexe verleden van Kosovo. Daarnaast zijn er enkele eigenaardige bezienswaardigheden te zien, waaronder een enigszins bizar standbeeld van Bill Clinton.
Maar het mooie van zogenaamde ‘saai’ steden is dat er niet te veel te doen is. Want wanneer je niet hoeft te haasten om de “must-see” toeristische bezienswaardigheden te bekijken, in de rij te staan bij het nieuwste Instagram-befaamde restaurant of te proberen een foto te maken van het beste uitzicht, heb je de tijd om op adem te komen en je te laten meevoeren door het dagelijkse ritme van een stad. Je kunt in kleine cafés duiken, door stadsparken wandelen, lokale boekwinkels doorbladeren en meer leren over lokale geschiedenissen – zonder de druk om “alles te doen” of een fortuin uit te geven.
Wat Prizren betreft? Ja, het is mooier. Dit charmante Kosovaarse stadje, verscholen in de uitlopers van de Sharr-bergen, kent een rijke geschiedenis die teruggaat tot de oudheid. Met geplaveide straatjes, een rivier die door het centrum stroomt en aantrekkelijke Ottomaanse architectuur, begrijp ik waarom reizigers hier naartoe worden getrokken.
Mijn advies? Bezoek beide steden. Samen vormen Prishtina en Prizren een uitstekende kennismaking met het begrijpen van de lagen van het jongste land van Europa. Ze liggen ook slechts een uur rijden van elkaar verwijderd, dus kunnen gemakkelijk worden gecombineerd tot één vakantie. Het is geen geheim dat social media een grote rol speelt in de manier waarop we de wereld om ons heen ervaren. Van perfecte Instagram feeds tot prachtige vakantiebestemmingen, we worden constant blootgesteld aan de meest mooie en pittoreske plekken op aarde. Dus toen ik hoorde over een stad die door velen als “lelijk” werd bestempeld, was ik in eerste instantie sceptisch. Waarom zou ik kostbare tijd en geld besteden aan een bestemming die door anderen werd afgeschreven?
Maar na wat onderzoek en het lezen van enkele positieve recensies, besloot ik toch om de sprong te wagen en deze zogenaamde “lelijke” stad te bezoeken. En tot mijn grote verbazing werd ik volledig betoverd door de charme en schoonheid die deze stad te bieden had. Van de kleurrijke straatkunst tot de historische architectuur, er was zoveel te ontdekken en te bewonderen.
Wat me vooral opviel was de warmte en vriendelijkheid van de lokale bevolking. In tegenstelling tot de koele en afstandelijke sfeer die vaak wordt geassocieerd met populaire toeristische bestemmingen, voelde ik me hier meteen welkom en op mijn gemak. De mensen waren trots op hun stad en deelden graag hun verhalen en tradities met mij.
Daarnaast was het eten in deze stad ronduit verrukkelijk. Van lokale delicatesse tot internationale gerechten, ik heb mijn smaakpapillen echt verwend tijdens mijn verblijf. En niet te vergeten de bruisende markten waar ik verse producten kon kopen en lokale ambachtslieden aan het werk kon zien.
Maar het hoogtepunt van mijn bezoek was zonder twijfel de adembenemende natuur die deze stad omringde. Van groene parken tot indrukwekkende bergen, ik kon mijn ogen niet geloven. En het beste van alles was dat ik vaak helemaal alleen kon genieten van deze natuurpracht, zonder de drukte van andere toeristen.
Al met al was mijn bezoek aan deze “lelijke” stad een echte eye-opener. Het heeft me geleerd om niet altijd af te gaan op de meningen van anderen en om zelf op ontdekkingstocht te gaan. Soms zijn de minder bekende en ogenschijnlijk minder aantrekkelijke bestemmingen juist de moeite waard om te verkennen. Ik ben blij dat ik deze stad een kans heb gegeven en kan niet wachten om terug te keren en nog meer te ontdekken.
