De onderhandelingen over nieuwe collectieve overeenkomsten (BSE’s) die zullen leiden tot verbetering van de werkgelegenheidsvoorwaarden en hogere inkomsten verbergt moeilijke en wederzijdse concessies. De mnemonische en in het bijzonder de post-memorandumregelingen hebben een bijzonder negatief landschap gecreëerd, zodat de BSE’s helemaal niet zijn ondertekend of ontstaan met de druppelaar.
Het is geen toeval dat er verschillende sectoren zijn die al meer dan 15 jaar zonder een collectief contract zijn achtergelaten (bijvoorbeeld handel), met een directe impact op de lage lonen die ze toeschrijven aan werknemers, maar ook aan de bredere werkomstandigheden. Ook, zelfs wanneer een BSE is ondertekend, is dit het geval met een lange vertraging.
Het geval van medische bezoekers, die 2,5 jaar onderhandelingen onder werkgevers en werknemers namen, was meer kenmerkend om een overeenkomst te bereiken over een nieuwe collectieve overeenkomst in de industrie.
Laten we eens kijken wat de belangrijkste “doornen” van de onderhandeling zijn, die het ministerie van Arbeid wordt gedefinieerd als een “sociale dialoog” en het betrekken van vertegenwoordigers van beide partijen (GSEE van werknemers, BSE, Sete, Sebe, Gsevee en erse van werkgevers):
Arbitrage
Door post-memorandumwet (2019) werd het recht op eenzijdig beroep op de bemiddelings- en arbitrageorganisatie (OMED) geëlimineerd. Om dit te laten gebeuren, is de toestemming van de vertegenwoordigers van werknemers en werkgevers dus nodig, wat in wezen onmogelijk is. De enige uitzondering is om een uitspraak van de rechtbank te ontstaan, die zal bepalen dat de handelsindustrie beslist is voor de veiligheid van het land. In een dergelijk geval “ontgrendelt de arbitrage” ontgrendelt “en re -becomes, die zes jaar beperkt is, is zes jaar beperkt tot bemiddeling, dus het is vrijwel inactief geworden.
Schaalbaarheid
Dit is ook de interventie, die ook in 2021 (wet 4808) werd gemaakt en is aanzienlijk moeilijk om de mogelijkheid te ondertekenen om een BSE te ondertekenen en deze uit te breiden naar alle bedrijven in een industrie. Het is een voorwaarde voor de vertegenwoordigers van werkgevers en werknemers om te bewijzen dat ze respectievelijk 50% + 1 van bedrijven of werknemers in hun branche bestrijken. Om deze reden is er een register waarin de bedrijven die tot één branche behoren en de werknemers die eraan werken, worden vermeld. Maar er is een fenomeen, in veel gevallen, sommige bedrijven om ervoor te kiezen om uit de federatie te gaan die ze vertegenwoordigen, dus beschouwen ze zichzelf uit het onderhandelingsproces.
Nawerking
Het is een bepaling van de memorandumperiode, die het kwartaal beperkte, van een semester dat, de tijd van de kracht van een BSE, na de versterking ervan. De onderhandelingstijd van beide partijen (werkgevers en werknemers) is dus aanzienlijk verminderd, om een nieuwe overeenkomst te ontstaan die een soepele continuïteit kan geven aan een voltooide BSE. Aldus wordt opgemerkt dat het kwartaal doorgaat, het sectorale contract is niet van kracht en dus worden de lonen geperst, maar tegelijkertijd veranderen de voorwaarden voor werk, meestal op het nadeel.
Instroom
Het is geïdentificeerd in verschillende bedrijven, die deel uitmaken van een bredere groep, dat er werknemers zijn die (theoretisch) door meer dan één kunnen worden gedekt. In de praktijk betekent dit dat dekking kan worden gedaan door een bedrijf en tegelijkertijd door een homoseksueel of sectorcontract. De kant van de werknemers wil duidelijk zijn dat voor elke werknemer de meest voordelige van de contracten van kracht is van toepassing. Het ministerie van Arbeid heeft onlangs de start gekregen van het verbeteren van de regels die nu de ondertekening van collectieve overeenkomsten zouden regelen.
In een brief van de verantwoordelijke minister van Arbeid, Niki Kerameos, werd de sociale partners gevraagd om een expert van elke federatie aan te geven om te beginnen met de benodigde voorbereidende acties, door de bevinding van de best practices die over dit onderwerp toepassen. Het doel, gebaseerd op een tijdschema, is om tegen het einde van dit jaar een actieplan op te stellen, dat specifieke maatregelen zal stellen om de dekkingspercentage geleidelijk te verhogen door collectieve onderhandelingen. De sociale dialoog, die nu begint, zal ook suggesties van alle kanten (werkgevers en werknemers) bevatten, om de nodige evaluatie te maken en de definitieve keuze te bieden.
