Lager dan de bevolking die als geldig moest worden beschouwd, was de betrokkenheid van Italiaanse burgers bij de vijf referenda met betrekking tot arbeidsrechten en het verstrekken van nationaliteit aan buitenlandse burgers. Volgens de beschikbare gegevens tegen de tijd van 6 bedroeg de deelname niet meer dan 30%. Bijgevolg is hun uitkomst ongeldig, omdat de wet bepaalt dat om geldig te zijn voor elk referendum, het minimaal 50%+1 van het recht moet stemmen.
In een functie op sociale media benadrukte de Italiaanse premier George Meloni -partij: “Het enige echte doel van dit referendum was om voor de regering te vallen. Uiteindelijk waren de Italianen echter voor de val van de oppositie.” Er wordt aan herinnerd dat de partijen van de conservatieve regeringsalliantie die het land regeerden voorstander waren van onthouding, terwijl de grootste oppositietroepen (Democratische Partij, vijf sterren en Italiaans vertrokken met ecologen) de “ja” voor referenda steunden.
De Italiaanse minister van Buitenlandse Zaken en partijhoofden van Forza Italia, Antonio Tayyani, zei tegelijkertijd dat de meerderheid van de regering het initiatief zal nemen om het aantal handtekeningen te vergroten die nodig zijn om een referendum aan te vragen. Tot op heden is het relevante nummer 500.000 handtekeningen. Van de Italiaanse radicalen en de “meer Europa” -partij, die het referendum over nationaliteit steunden, wordt dat benadrukt dat ‘Won georganiseerde onthouding, die werd begunstigd door het ontbreken van adequate informatie en een spontane vorm van onthouding.”
Wat betreft de vier referenda om arbeidsrechten te versterken, burgers die naar de stembus kwamen, stemden “ja” tot een percentage variërend van 85% tot 88%. Voor het referendum waarin wordt opgeroepen tot de verlaging van de vereiste tijd, van tien tot vijf jaar, zodat het Italiaanse burgerschap kan worden verleend aan buitenlandse burgers die in het land wonen permanent voor 62% van de burgers die naar de peilingen kwamen.
