De Global Real Estate Bubble Index 2025 van UBS heeft onthuld dat de onevenwichtigheden op de internationale thuismarkten voor het tweede opeenvolgende jaar beperkt waren. Ondanks de verlaging van de “bel” -risico’s blijven de prijzen hoog en zijn eigenschappen alleen toegankelijk voor een paar, terwijl het perspectief op de middellange termijn nog steeds kwetsbaar is.
Volgens de index staat Miami bovenaan als risico op een bubbel, gevolgd door Tokio en Zürich. Steden met een verhoogd risico zijn onder andere Los Angeles, Dubai, Amsterdam en Genève. In de categorie “Matig Gevaar” vallen steden als Singapore, Sydney, Vancouver, Toronto, Madrid, Frankfurt en München. Aan de andere kant hebben steden zoals Londen, Parijs en Milaan een relatief laag risico op een bubbel.
De verhouding tussen prijs en inkomsten is dramatisch verslechterd, waarbij Hong Kong als minst betaalbare stad uit de bus komt. In Hong Kong is het bijvoorbeeld nodig om ongeveer 14 jaar aan inkomsten te besteden voor de aankoop van een appartement van 60 m². Tokio, Parijs en Londen tonen ook losgekoppelde prijzen van de lokale inkomens, met een prijsindex voor inkomsten van meer dan 10.
In de afgelopen vijf jaar hebben Dubai en Miami de hoogste stijging van de reële prijzen gezien, gevolgd door Tokio en Zürich. Toronto en Hong Kong hebben echter de grootste verminderingen in het risico op een bubbel laten zien, terwijl Dubai en Madrid juist een toename vertoonden.
UBS benadrukt dat gerichte maatregelen nodig zijn om de toegang tot betaalbare huisvesting te verbeteren en toekomstige onevenwichtigheden te voorkomen. Dit omvat het vergroten van de woningvoorraad, belastingmaatregelen gericht op de vraag en verbetering van sociale huisvesting. Zonder dergelijke interventies zullen de hoge prijsniveaus in combinatie met beperkte toegang tot leningen het probleem blijven bestendigen.
De UBS-index van dit jaar laat zien dat extreme bubbels lijken af te nemen, maar de realiteit blijft pijnlijk voor huishoudens, vooral in steden waar de prijzen zijn gedestabiliseerd in relatie tot inkomsten. Het is aan politici en de markt om een evenwicht te vinden tussen risico’s en de noodzaak van betaalbare huisvesting, anders zal de droom van eigendom voor velen onbereikbaar blijven.
