Trump is het zat. Hij wil een einde maken aan de oorlog met Iran om rustig Xi Jinping in China te kunnen ontmoeten en grote handels- en economische deals na te streven. De Amerikaanse president heeft de oorlog als een last ervaren die veel langer duurde en moeilijker was dan verwacht. Zijn partij maakt zich zorgen over stijgende gasprijzen en dalende opiniepeilingen, en Trump wil niet dezelfde fouten maken als zijn voorgangers die verwikkeld raakten in oorlogen in het Midden-Oosten.
Maar Iran lijkt niet van plan de oorlog zomaar te beëindigen. Ondanks pogingen van Trump om tot een staakt-het-vuren te komen, weigert Teheran aan de onderhandelingstafel plaats te nemen. De hardliners in Iran gebruiken de oorlog om hun machtspositie te versterken en lijken vastbesloten de Amerikaanse president tot het uiterste te drijven.
Trump had gehoopt op een snelle overwinning op Iran, vergelijkbaar met de omverwerping van Nicolas Maduro in Venezuela. Maar de oorlog met Iran bleek complexer en moeilijker dan verwacht. Iran heeft de Straat van Hormuz afgesloten, waardoor de energieprijzen stegen en de markten werden verstoord.
Hoewel Trump publiekelijk vertrouwen uitstraalt en zijn aanstaande overwinning op Iran aankondigt, zijn zijn adviseurs achter gesloten deuren bezorgd. De druk van de zeeblokkade lijkt effectief te zijn, maar het is onduidelijk wanneer Iran zal instorten en gedwongen zal worden tot onderhandelingen.
Trump’s geduld raakt op, terwijl zijn partij zich zorgen maakt over de politieke gevolgen van de voortdurende oorlog. Ondanks de impasse in de onderhandelingen, aarzelt Trump om de vijandelijkheden te hervatten, vanwege beperkte munitie en de angst voor Iraanse reacties op Amerikaanse aanvallen.
Het blijft onzeker of een deal om de oorlog met Iran te beëindigen dichtbij is. Het verdeelde leiderschap in Iran draagt bij aan de onzekerheid in Washington over het vervolg van de onderhandelingen en het vinden van een pad naar vrede. Trump wil verder, maar Teheran blijft onverzettelijk.
