De overeenkomst tussen de Verenigde Staten en Iran voor de heroperatie van Straat van Hormuz zorgde voor opluchting op de markten, maar de internationale verzending heeft geen haast om het te vieren. De meest kritieke zeepassage voor de mondiale energie gaat wellicht weer open, maar het herstel van de normale situatie zal langzaam, moeilijk en vol risico’s zijn.
Na maanden van spanning, aanvallen en een zeeblokkade blijven honderden schepen gestrand of stand-by rond de Perzische Golf. De ondertekening van het MOU maakt in theorie de weg vrij voor het herstel van de navigatie. In de praktijk wachten reders, verzekeraars, bevrachters en energiereuzen echter af of de deal zonder verdere incidenten kan worden uitgevoerd. De Straat van Hormuz is geen eenvoudige zeepassage. Ongeveer een vijfde van de oliestromen in de wereld passeren daar, evenals aanzienlijke hoeveelheden LNG, LPG en aardolieproducten. Om deze reden vertaalt elke verstoring in de regio zich rechtstreeks in druk op de energieprijzen, tarieven, verzekeringspremies en uiteindelijk in de kosten voor de wereldeconomie.
Voor de oorlog ca 20 miljoen vaten olie en aardolieproducten passeerden dagelijks deze nauwe doorgang die de Perzische Golf met de internationale markten verbindt. Echter, haar analyse Goldman Sachs laat zien dat zelfs nadat de vrede is hersteld, de stromen door de Straat mogelijk nooit meer terugkeren naar het vorige niveau. De bank schat dat 70% van de vooroorlogse stromen het nieuwe normaal zou kunnen zijn. En dit komt omdat de Golflanden in de praktijk alternatieve routes hebben ontdekt die hun afhankelijkheid van een geopolitiek kwetsbaar punt verminderen.
Voor de scheepvaart betekent dit nieuwe routes, nieuwe ladingen en mogelijk andere transportafstanden. Voor Griekse reders, die zowel tankers als vrachtschepen domineren, creëert deze ontwikkeling nieuwe zakelijke kansen, niet alleen in het olietransport, maar ook in de volgende fase, namelijk de wederopbouw van energiefaciliteiten en infrastructuur in de hele regio.
