Het Witte Huis heeft presidenten, buitenlandse leiders, concerten, vieringen van de Onafhankelijkheidsdag en paasevenementen georganiseerd. Maar nooit in zijn geschiedenis was het omgebouwd tot een professionele mixed martial arts-arena.
Zondag zullen voor de ramen van het Oval Office veertien van de beste vechters van de UFC het tegen elkaar opnemen in een evenement onder de naam Donald Trump dat nu al heftige reacties oproept in de Verenigde Staten.
Het evenement heet “UFC Freedom 250” en maakt deel uit van de viering van de 250ste verjaardag van de oprichting van de Verenigde Staten. In het midden bevindt zich een tijdelijke stalen arena van 28 meter hoog, die is gebouwd op de South Lawn van het Witte Huis en die de naam “The Claw” draagt. De faciliteiten bieden plaats aan ongeveer 4.000 toeschouwers, terwijl er naar verwachting nog tienduizenden meer naar de wedstrijden zullen kijken op gigantische schermen die zijn geïnstalleerd in het Ellipse-gebied, net ten zuiden van het presidentiële paleis.
Trump zelf heeft de gebeurtenis ‘het grootste spektakel op aarde’ genoemd en koppelt het aan wat hij ‘de Amerikaanse vechtlust’ noemt.
Om te begrijpen hoe de UFC in het Witte Huis terechtkwam, moeten we teruggaan naar het begin van de jaren 2000. Destijds was de UFC niet het miljardenimperium dat het nu is. In tientallen staten werd het verboden en velen beschouwden het als een gewelddadig randspektakel. Senator John McCain noemde het een ‘menselijk hanengevecht’.
Toen de meeste locaties weigerden games te organiseren, opende Trump de deuren van het Trump Taj Mahal Casino in Atlantic City. UFC-president Dana White heeft herhaaldelijk verklaard dat die steun van cruciaal belang is geweest voor het voortbestaan van de organisatie.
Sindsdien onderhouden de twee mannen een nauwe relatie. Nu de UFC op tientallen miljarden dollars wordt gewaardeerd, voelt het evenement in het Witte Huis als een symbolische gezamenlijke rechtvaardiging.
Naast het sportieve aspect heeft het evenement echter ook een duidelijke politieke dimensie. Het publiek van de UFC bestaat grotendeels uit jonge mannen, een groep die Trump massaal steunde bij de laatste verkiezingen. Uit peilingen blijkt dat zijn populariteit onder dat publiek begint af te nemen, en verschillende analisten zien de gebeurtenis als een poging om opnieuw verbinding te maken met een kritische kern van kiezers.
Aanhangers van de president beweren dat de UFC waarden uitdrukt als uithoudingsvermogen, discipline en doorzettingsvermogen bij tegenslag. Critici beweren dat het gebruik van het Witte Huis voor een dergelijke gebeurtenis het institutionele karakter van een van de belangrijkste symbolen van de Amerikaanse democratie verandert.
De reacties bereikten de rechtbank. Een veteraan uit de Vietnamoorlog en een lokale activist hebben de gebeurtenis aangeklaagd en beweerden dat het misbruik van een nationaal symbool voor privébelangen was. In de rechtszaak werden de financiële banden van Trump met TKO Group, het moederbedrijf van de UFC, aangehaald, evenals zijn nauwe persoonlijke relatie met Dana White. De rechtbank liet de gebeurtenis echter doorgaan, terwijl het Witte Huis elke claim van belangenverstrengeling verwierp, met het argument dat de bezittingen van de president zich in een trust bevinden die door zijn kinderen wordt beheerd.
Het evenement zal ongeveer 60 miljoen dollar kosten, terwijl federale en lokale autoriteiten nog eens miljoenen zullen uitgeven aan veiligheidsmaatregelen en verkeersregels. Aan de vechtkant ligt de focus op Ilya Topuria’s gevecht met Justin Gagey om de lichtgewichttitel. Voor veel Amerikanen vindt de echte gebeurtenis echter niet binnen de Octagon plaats. Het ligt in het feit dat vechters voor het eerst in de UFC-geschiedenis klappen zullen uitdelen op een paar meter afstand van het Oval Office. Zoals historici van het Witte Huis opmerken, wordt het woord ‘ongekend’ vaak gebruikt in de politiek. In dit geval kan het echter de enige zijn die nauwkeurig beschrijft wat er gaat gebeuren.
.
