Paleontologen in China hebben onlangs een belangrijke ontdekking gedaan die nieuwe inzichten biedt in de evolutie van vogels sinds het tijdperk van de dinosauriërs. Een kleine, voorheen onbekende vogel uit het Jura-tijdperk genaamd Zhengheornis buyu is ontdekt, en zijn korte staart werpt nieuw licht op hoe vroege vogels hun lange ‘dinosaurus’-staarten vervingen door het compacte staartbeen dat moderne vogels helpt vliegen.
Moderne vogels onderscheiden zich van andere gewervelde dieren door hun korte staart die eindigt in een versmolten benig segment genaamd de pygostylus, dat essentieel is voor de vlucht. Dinosauriërs, die volgens de heersende theorie de voorouders van vogels zijn, hadden daarentegen lange benige staarten met tientallen wervels.
De ontdekking van Zhengheornis buyu biedt een glimp van een cruciale ‘ontbrekende schakel’ in de evolutie van vogels. Tot nu toe was het moeilijk vast te stellen hoe en wanneer de evolutionaire overgang van lange naar korte staarten plaatsvond, omdat er weinig fossielen zijn die tussenliggende evolutionaire stadia registreren.
Het modelfossiel van Zhengheornis buyu werd gevonden in de Nanyuan-formatie in China en dateert van 148 tot 150 miljoen jaar geleden, aan het einde van de Jura-periode. Het fossiel vertoont een unieke combinatie van kenmerken, zoals een korte staart bestaande uit slechts 15 wervels en ongewoon vierkante wervels aan het einde van de staart.
De bevindingen van de onderzoekers suggereren dat de evolutie van vogels geleidelijk plaatsvond, waarbij eerst het aantal wervels in de staart afnam en later de staart korter werd voordat de pygostylus ontstond. Deze nieuwe informatie werpt nieuw licht op het evolutionaire proces dat leidde tot de moderne vogels die we vandaag kennen.
De ontdekking van Zhengheornis buyu is een belangrijke stap in het begrijpen van de evolutie van vogels sinds het tijdperk van de dinosauriërs. Het fossiel biedt waardevolle inzichten in hoe vroege vogels hun staarten hebben getransformeerd en uiteindelijk hebben geëvolueerd tot de vogels die we vandaag de dag kennen. Het werpt ook nieuw licht op de diversificatie en ecologische aanpassingen van vogels in het Jura-tijdperk, en draagt bij aan ons begrip van de evolutie van het vogelrijk.
