Marjane Satrapi, de Iraans-Franse kunstenaar, regisseur en auteur van de autobiografische graphic novel ‘Persepolis’, is op 56-jarige leeftijd overleden. Het kantoor van de Franse president Emmanuel Macron maakte dit bekend in een verklaring waarin Satrapi werd omschreven als een figuur uit de Franse cultuur en een vrijheidslievende kunstenaar wiens werk een universele boodschap uitdroeg en haar internationale bekendheid had gegeven.
Volgens een verklaring van leden van haar familie aan het Franse persbureau AFP stierf Satrapi iets meer dan een jaar na de dood van haar echtgenoot, de Zweedse acteur, producent en scenarioschrijver Matias Ripa, van “verdriet”. Er is geen verdere informatie over haar doodsoorzaak bekend.
Satrapi, geboren in 1969, bracht haar jeugd door in Teheran, in een communistisch huishouden. Als tiener werd ze naar Wenen gestuurd voordat ze terugkeerde naar Iran om beeldende kunst te studeren. Later vestigde ze zich in Frankrijk, waar ze haar opleiding voortzette in Straatsburg.
Geïnspireerd door haar leven van revolutie, ballingschap en terugkeer, creëerde Satrapi het rauwe zwart-wit boek ‘Persepolis’, dat vertelt over haar jeugd tijdens en na de Iraanse Islamitische Revolutie van 1979. Het boek werd een internationale hit en werd later verfilmd tot een animatiefilm die in Cannes de juryprijs won en werd genomineerd voor een Oscar.
Satrapi’s werk combineerde burgerlijke ongehoorzaamheid met donkere humor en een onmiskenbare visuele stijl, waardoor ze een van de bekendste grafische kunstenaars van haar generatie werd. Naast ‘Persepolis’ regisseerde ze ook films als “Chicken with Plums”, “The Voices” en “Radioactive”, over de wetenschapper Marie Sklodowska Curie.
Verder ontwierp Satrapi een negen meter lang drieluik van wollen stof voor de Olympische Spelen van 2024 in Parijs, waarop atleten rond de Eiffeltoren racen. Ze was ook een prominente stem voor ballingschap, de vrijheid van vrouwen en autoritarisme, en gebruikte haar publieke platform vaak om de repressie in Iran aan de kaak te stellen.
In 2025 weigerde ze de Legioen van Eer, de hoogste onderscheiding van Frankrijk, waarbij ze verwees naar de “hypocriete houding” van Frankrijk tegenover Iran. Satrapi zal herinnerd worden als een krachtige en invloedrijke kunstenaar die met haar werk een blijvende impact heeft achtergelaten.
