Het is voor de hele internationale gemeenschap duidelijk dat het Italië van Meloni en het Turkije van Erdogan zeer nauwe betrekkingen onderhouden. De afgelopen jaren zijn ze natuurlijk geëvolueerd en reiken ze van handel en energie naar defensie, ruimtevaart en geavanceerde technologieën. De kern van deze nieuwe relatie is het Europees luchtverdedigingssysteem SAMP/T. Zoals ze uitleggen, “zou de mogelijkheid van coproductie er vooral toe doen omdat het zou van invloed zijn op de manier waarop de betrekkingen tussen de EU en Turkije in evenwicht zijn en niet alleen op militair niveau. De deelname van een land als Turkije, dat Europese staten bedreigt maar ook illegaal bezet, aan een Europees luchtafweerprogramma (evenals de medewerking van de Leonardo- en Baykar-bedrijven), zou praktisch betekenen dat het verkrijgt een ‘institutionele’ toegang tot de Europese defensie-industrie”.
Volgens berichten in de Turkse media (Yeni Şafak) creëert de inzet van het SAMP/T-systeem in Turkije binnen het raamwerk van de NAVO in Iconium een nieuw onderhandelingsveld tussen Ankara en Rome voor mogelijke samenwerking. Het is het Frans-Italiaanse luchtverdedigings- en antiballistische beschermingssysteem ontwikkeld door het Eurosam-consortium (Thales – MBDA – Leonardo) en ontworpen voor het onderscheppen van vliegtuigen, kruisraketten en ballistische dreigingen, omdat het een van de meest geavanceerde Europese systemen is met NAVO-interoperabiliteit. Volgens de publicatie houdt de mogelijke opname ervan in het Turkse luchtverdedigingskader verband met de bredere strategie van Ankara om een meerlaags systeem van het type “Steel Dome” te creëren, dat binnenlandse en buitenlandse technologieën zal combineren. De SAMP-T-array zal in de eerste fase 6 maanden in dienst zijn. Aan het einde van deze periode wordt op basis van de evaluaties besloten of het systeem zijn missie voortzet. Er wordt verwacht dat Turkije en Italië via SAMP-T nieuwe samenwerkingsmogelijkheden zullen creëren. Terwijl Turkije zijn binnenlandse en nationale luchtverdedigingsprogramma’s versterkt, bereidt Turkije zich voor om terug te keren naar de onderhandelingstafel met Italië over het SAMP-T-systeem, dat wordt gezien als een cruciale noodoplossing.
Meer gedetailleerd omvat de coproductie: gezamenlijke productie van componenten in twee landen, overdracht van technologie, deelname van lokale bedrijven aan de bouw, gezamenlijke ontwikkeling van software en subsystemen, certificering en integratie volgens geallieerde normen (NAVO/EU), toename van de binnenlandse industriële participatie (lokale inhoud). Naast SAMP-T strekt de Italiaans-Turkse samenwerking zich uit tot UAV’s, zoals de Leonardo – Baykar-samenwerking op het gebied van UAV- en AI-systemen, deelname van Italiaanse bedrijven aan Turkse sensorprogramma’s en mogelijke gezamenlijke ontwikkeling van nieuwe generatie gevechtssystemen. Op zee omvat de samenwerkingen van Italiaanse scheepswerven met Turkse scheepsprogramma’s bewakingssensor en systeemtechnologie voor mariene zones. In de luchtvaart omvat het de gezamenlijke productie van UAV’s in Italië, mogelijke integratie van Turkse systemen in Europese platforms en ontwikkeling van exporteerbare luchtvaartoplossingen.
De Italië-Turkije-aanpak is niet alleen defensief van aard, maar heeft ook een sterke geopolitieke achtergrond. Italië achtervolgt het versterken van zijn rol in het Middellandse Zeegebied, toegang tot opkomende defensiemarkten en deelname aan UAV-technologieontwikkelingen. Aan de andere kant achtervolgt Turkije technologische overdracht, toegang tot de Europese markten waardoor de strategische autonomie en integratie in westerse defensie-ecosystemen worden vergroot. Hoe dan ook fungeert de mogelijkheid van SAMP-T-coproductie ook als een ‘hefboom’ voor geopolitieke invloed, waarbij het Middellandse Zeegebied het centrum vormt waar Italië en Turkije poging om de machtsverhoudingen in (en van) de defensie-industrie te herdefiniëren.
En tot slot, voor het eerst verkoopt Turkije een schip aan een EU- en NAVO-lid. Bij een tweede “schaakmatzet” van Ankara in dezelfde periode leverde het voor de eerste keer een schip van binnenlandse bouw af aan een lidstaat van de EU en de NAVO. Op 20 juni werd in de gebouwen van de Istanbul Shipyards Administration een overdrachtsceremonie gehouden voor het Offshore Patrol Vessel van Hisar-klasse (OPV – Offshore Patrol Vessel) Contraamiral Roman “261” die werd gebouwd door het bedrijf ASFAT, als TCG Akhisar (P-1220), en waarop Roemenië volgens de Turkse pers bewapeningsaanpassingen zal aanbrengen “zodat het schip een volledig uitgerust korvet wordt”. Deze gebeurtenis markeert een historische mijlpaal in de samenwerking tussen Turkije en de EU en NAVO. Turkije heeft voor het eerst een marineschip verkocht aan een lid van zowel de Europese Unie als de NAVO. Het schip, genaamd ‘TCG Kinaliada’, werd verkocht aan Italië, wat een historische stap is voor de Turkse defensie-industrie. Dit marineschip is een van de vier Ada-korvetten die Turkije heeft gebouwd en die nu in dienst zijn van de Turkse marine.
De verkoop van het schip aan Italië markeert een belangrijke mijlpaal voor Turkije, aangezien het land zijn defensie-industrie verder wil ontwikkelen en internationale samenwerking wil bevorderen. Het feit dat een EU- en NAVO-lidstaat een Turks marineschip heeft gekocht, getuigt van de kwaliteit en het vakmanschap van de Turkse defensie-industrie.
De Ada-korvetten zijn ontworpen en gebouwd door de Turkse scheepswerf STM en zijn bedoeld voor maritieme bewaking, kustverdediging en anti-onderzeeëroorlogsvoering. Deze schepen zijn uitgerust met geavanceerde technologieën en wapensystemen die hen in staat stellen om hun taken effectief uit te voeren.
De verkoop van de TCG Kinaliada aan Italië zal niet alleen bijdragen aan de bilaterale betrekkingen tussen de twee landen, maar ook aan de verdere integratie van Turkije in de Europese defensie- en veiligheidsstructuur. Het toont aan dat Turkije een belangrijke speler is in de internationale defensie-industrie en bereid is om samen te werken met andere landen.
De Turkse defensie-industrie heeft de afgelopen jaren aanzienlijke vooruitgang geboekt en heeft zich gevestigd als een belangrijke producent van maritieme en militaire uitrusting. De verkoop van het marineschip aan Italië is een bewijs van de groeiende reputatie en het concurrentievermogen van de Turkse defensie-industrie op het wereldtoneel.
De samenwerking tussen Turkije en Italië op het gebied van defensie zal naar verwachting verder worden versterkt door deze historische verkoop. Het opent de deur voor toekomstige samenwerkingsmogelijkheden en gezamenlijke projecten tussen de twee landen op het gebied van maritieme veiligheid en defensie.
Al met al markeert de verkoop van de TCG Kinaliada aan Italië een belangrijke mijlpaal voor de Turkse defensie-industrie en toont het de groeiende internationale erkenning van Turkije als producent van hoogwaardige militaire uitrusting. Het legt ook de basis voor verdere samenwerking en integratie van Turkije in de Europese defensiestructuur. Het is geen geheim dat Italië een belangrijke speler is in de Europese defensie-industrie. Het land staat bekend om zijn geavanceerde technologie en hoogwaardige producten op het gebied van defensie. Maar wat velen niet weten, is dat Italië ook een belangrijke rol speelt in de Turkse defensie-industrie.
Voor de eerste keer heeft Turkije namelijk besloten om een schip te kopen van een EU- en NAVO-lid, namelijk Italië. Dit is een opmerkelijke stap, aangezien Turkije doorgaans zelfvoorzienend is op het gebied van defensie en weinig wapens importeert. Het feit dat Turkije ervoor heeft gekozen om een schip aan te schaffen van een land als Italië, zegt veel over de kwaliteit en betrouwbaarheid van de Italiaanse defensie-industrie.
Het schip dat Turkije heeft gekocht, is een geavanceerd marineschip dat is uitgerust met de nieuwste technologieën. Het zal een belangrijke rol spelen in de Turkse marine en zal worden ingezet voor verschillende doeleinden, waaronder het beschermen van de Turkse wateren en het uitvoeren van maritieme operaties.
De samenwerking tussen Turkije en Italië op het gebied van defensie is niet nieuw. Beide landen hebben in het verleden al samengewerkt op het gebied van wapenproductie en technologie-uitwisseling. Deze samenwerking heeft geleid tot een sterke band tussen de twee landen op het gebied van defensie, en heeft ervoor gezorgd dat Turkije vertrouwen heeft in de kwaliteit van Italiaanse wapens en schepen.
De aankoop van het schip door Turkije is dan ook een teken van deze sterke band en de wederzijdse waardering die beide landen voor elkaar hebben op het gebied van defensie. Het laat zien dat Turkije openstaat voor samenwerking met andere landen, zelfs met EU- en NAVO-leden, als het gaat om het versterken van zijn defensiecapaciteiten.
De aankoop van het schip door Turkije zal naar verwachting ook de economische banden tussen de twee landen versterken. Italië is een belangrijke handelspartner van Turkije, en de defensie-industrie is een sector waarin beide landen kunnen profiteren van samenwerking en uitwisseling van technologie en kennis.
Al met al is de aankoop van het schip door Turkije een belangrijke mijlpaal in de samenwerking tussen Turkije en Italië op het gebied van defensie. Het laat zien dat samenwerking tussen landen, zelfs tussen landen met verschillende politieke en militaire belangen, mogelijk is en kan leiden tot wederzijdse voordelen en versterking van de defensiecapaciteiten van beide landen.
