Paleontologen hebben recentelijk fossielen ontdekt van een tot nu toe onbekende soort amphicyoniden, een uitgestorven familie van vleesetende zoogdieren die bekend staat als “beerhonden”. Deze nieuwe soort, genaamd Paludocyon moyasolai, leefde tijdens het Midden-Mioceen, ongeveer 15,9 miljoen jaar geleden, in een warme en bosrijke omgeving met ondiepe meren. Het dier vertoonde kenmerken van zowel moderne beren als honden, maar behoorde niet tot een van beide dieren.
Dr. Jorge Morales van het Spaanse Nationale Museum voor Natuurwetenschappen en zijn collega’s legden uit dat amphicyoniden een belangrijke rol speelden in de vleesetende zoogdiergemeenschappen in Noord-Amerika en Eurazië gedurende een groot deel van het Cenozoïcum. De oudst bekende fossielen van de familie in Afrika dateren uit het vroege Mioceen, terwijl hun laatste sporen te vinden zijn aan het einde van het Late Mioceen.
De ontdekking van de nieuwe soort werd gedaan op de els Casots-site van het Vallès-Penedès-bekken nabij Barcelona. De fossielen omvatten een goed bewaard deel van de schedel met intacte tanden, evenals een geïsoleerde onderste kies. Deze vondsten worden nu bewaard in het Miquel Crusafont Catalaanse Instituut voor Paleontologie in Sabadell, Spanje.
De wetenschappers merkten op dat de nieuwe soort zich onderscheidt van zijn naaste verwanten door de ongebruikelijke proporties van zijn kiezen. Met name de tweede bovenmolaar van Paludocyon moyasolai was breder dan de eerste, terwijl de derde bovenmolaar extreem groot en bijzonder ontwikkeld was. Door de tanden van de nieuwe soort te vergelijken met die van verwante soorten uit Europa en Noord-Amerika, konden de onderzoekers vaststellen dat Paludocyon moyasolai het oudste en meest primitieve bekende lid van het geslacht Paludocyon is.
Verder onderzoek naar de evolutionaire boom van deze amphicyonidenfamilie bracht aan het licht dat het eerder erkende geslacht Cynelos geen natuurlijke evolutionaire groep vormt, aangezien de leden niet allemaal afstammen van een exclusieve gemeenschappelijke voorouder. Met name drie Noord-Amerikaanse soorten die momenteel worden ingedeeld in het geslacht Cynelos blijken nauwer verwant te zijn aan Paludocyon dan aan de Europese Cynelos-soort. De exacte classificatie van deze Noord-Amerikaanse soorten blijft echter onzeker, aangezien ze mogelijk onafhankelijk van de Europese zijn geëvolueerd vanuit Aziatische voorouders of endemische Noord-Amerikaanse lijnen.
Al met al is de ontdekking van de nieuwe soort Paludocyon moyasolai een belangrijke toevoeging aan onze kennis van de evolutie van vleesetende zoogdieren en de diversiteit binnen de amphicyonidenfamilie. Deze vondst opent nieuwe perspectieven voor verder onderzoek naar de fossielen van beerhonden en hun rol in het verleden van onze planeet.
