Het Ministerie van Nationale Economie en Financiën heeft recentelijk een wetgevende tussenkomst gedaan die gunstig is voor duizenden kredietnemers die actieve regelingen hebben getroffen onder de Katseli-wet. Deze nieuwe regelgeving leidt tot kleinere maandelijkse termijnen, een lagere totale last en een snellere terugbetaling van schulden. De verordening volgt op een beslissing van het Hooggerechtshof en verduidelijkt de manier waarop rente wordt berekend in gerechtelijke regelingen voor de redding van een hoofdverblijfplaats.
Voor debiteuren betekent deze wijziging aanzienlijk lagere maandelijkse lasten, omdat de rente wordt beperkt tot het werkelijke maandelijkse betalingstermijn. Daarnaast voorziet de wet ook in de erkenning met terugwerkende kracht van overtollige bedragen die al zijn betaald door consistente kredietnemers. Deze bedragen worden beschouwd als afgelost kapitaal en worden in mindering gebracht op de laatste termijnen, waardoor de aflossingstermijn wordt verkort.
Een voorbeeld illustreert het verschil dat deze nieuwe regelgeving kan maken voor kredietnemers. Een kredietnemer met een schuldsaldo van 144.500 euro zou onder de oude berekeningsmethode 731 euro per maand moeten betalen voor 300 maanden. Met de nieuwe methode zou de afbetaling echter beperkt zijn tot 483 euro, waarvan slechts 1 euro als rente wordt berekend. Dit resulteert in aanzienlijke besparingen voor de kredietnemer.
De regelgeving is van toepassing op kredietnemers met actieve regelingen die de terugbetaling nog niet hebben voltooid en niet vrijgesteld zijn verklaard. Het ministerie legt uit dat het herzien van gesloten zaken tot ernstige juridische en systemische onzekerheid zou leiden.
De kosten van deze wetgevende tussenkomst zullen naar schatting 500 miljoen euro bedragen over een periode van twintig jaar voor leningen met een totaalbedrag van 16,5 miljard euro. De retroactieve toepassing van de regelgeving zal naar schatting nog eens 200 miljoen euro kosten, maar een deel van deze kosten zal door de kredietinstellingen worden gedekt.
Al met al is deze wetgevende tussenkomst een belangrijke stap om de financiële lasten van kredietnemers te verlichten en de terugbetaling van schulden te versnellen. Het zorgt voor een universeel recht op gunstigere voorwaarden voor duizenden huishoudens die hun regeling onder moeilijke omstandigheden hebben gehandhaafd.
