Q-koorts was een grote volksgezondheidscrisis in Nederland tussen 2007 en 2009, maar voor slachtoffers zoals Bert, Caroline en vele anderen is de impact nog steeds voelbaar. Deze mensen strijden nog altijd met de overheid over erkenning en genoegdoening voor de gevolgen van de Q-koortsbesmetting die zij opliepen.
In de documentaire ‘Doodmoe van de Q-koorts’ van HUMAN, speelt Bert Brunninkhuis de hoofdrol. Hij werd besmet tijdens een fietstocht langs een geitenboerderij en heeft sindsdien te kampen met ernstige gezondheidsklachten. Ook Caroline van Kessel, destijds 34 jaar en zwanger, werd slachtoffer van Q-koorts na een bezoek aan een melkveehouderij. Haar zwangerschap moest zelfs worden beëindigd vanwege de complicaties die de ziekte met zich meebracht.
Samen met andere slachtoffers richtten Bert en Caroline de actiegroep Q-uestion op, om op te komen voor hun belangen en erkenning te eisen van de overheid. Ze voelen zich in de steek gelaten en ervaren dat geiten destijds belangrijker werden geacht dan mensen. De overheid wordt verweten informatie te hebben achtergehouden en onvoldoende te hebben gewaarschuwd voor de risico’s van Q-koorts.
De strijd van de Q-koortsslachtoffers met de overheid gaat door, zelfs na een rechtszaak in 2016 waarin schikkingsvoorstellen werden afgewezen. De slachtoffers voelen zich niet gehoord en blijven vechten voor erkenning en compensatie. De impact van de Q-koortsepidemie van toen is nog steeds voelbaar voor de getroffenen, die dagelijks geconfronteerd worden met de gevolgen van de ziekte.
De documentaire ‘Doodmoe van de Q-koorts’ werpt een schrijnend licht op de vergeten volksgezondheidscrisis en de nasleep ervan voor de betrokkenen. Het roept vragen op over de verantwoordelijkheid van de overheid en de wijze waarop zij omgaat met dergelijke gezondheidscrises. De strijd van Bert, Caroline en vele anderen is nog lang niet gestreden, en de impact van de Q-koortsepidemie blijft voelbaar in hun levens.
