Zwemmen en joggen worden al lange tijd beschouwd als twee van de meest effectieve vormen van aërobe oefening om de gezondheid van het hart en de bloedsomloop te verbeteren. Echter, recent onderzoek heeft aangetoond dat zwemmen en joggen het hart niet op precies dezelfde manier versterken. Uit een diermodelstudie uitgevoerd door Braziliaanse wetenschappers blijkt dat zwemmen uitgebreidere veranderingen teweegbrengt in de structuur en functie van het hart dan joggen, wat suggereert dat verschillende vormen van lichaamsbeweging verschillende biologische mechanismen activeren die de cardiovasculaire gezondheid beïnvloeden.
De onderzoekers van de Federale Universiteit van São Paulo ontdekten dat zwemmen effectiever was in het bevorderen van een gezonde hartontwikkeling en het vergroten van de kracht waarmee de hartspier samentrekt. Zwemmen veroorzaakte intensere veranderingen in microRNA’s, moleculen die betrokken zijn bij fundamentele aanpassingen van het hart, zoals de groei van hartcellen, de vorming van nieuwe bloedvaten, de bescherming van cellen tegen de dood, de regulatie van de contractiele functie van het hart, en de behandeling van oxidatieve stress. Deze effecten waren meer uitgesproken dan die waargenomen bij joggen.
microRNA’s zijn kleine moleculen die de expressie reguleren van messenger RNA’s (mRNA’s), die verantwoordelijk zijn voor de eiwitsynthese. Het onderzoek toonde aan dat zwemmen en joggen verschillende cardiovasculaire effecten hebben, waarbij zwemmen leidt tot gunstigere moleculaire veranderingen in het hart dan joggen. De intensiteit van de oefening werd berekend aan de hand van de maximale zuurstofopname (VO₂ max), een belangrijke indicator van het vermogen van het lichaam om zuurstof op te nemen en te gebruiken tijdens het sporten.
Hoewel beide vormen van lichaamsbeweging de algehele conditie verbeterden, veroorzaakte alleen zwemmen significante structurele veranderingen in het hart, zoals een toename van de totale hartmassa en een toename van de linkerventrikelmassa. Daarentegen vertoonde joggen geen significante verschillen vergeleken met niet-sportende dieren. Dit suggereert dat zwemmen een belangrijke rol kan spelen bij hartherstel, hartrevalidatie en wetenschappelijk onderzoek, vooral vanwege de gunstigere effecten op de cardiovasculaire gezondheid.
De studie benadrukt dat zwemmen en joggen verschillende effecten hebben op het hart en de bloedsomloop, en dat het kiezen van de juiste vorm van lichaamsbeweging afhankelijk is van persoonlijke voorkeuren en doelen. Zwemmen kan dus nog gunstiger zijn voor de cardiovasculaire gezondheid dan joggen, vanwege de diepgaande moleculaire veranderingen die het teweegbrengt in het hart. deze bevindingen benadrukken het belang van het diversifiëren van de vormen van lichaamsbeweging om de gezondheid van het hart optimaal te ondersteunen.
