De aanstaande ontmoeting van Donald Trump met Xi Jinping in Peking belooft een cruciaal moment te worden in de relatie tussen de Verenigde Staten en China. In tegenstelling tot het verleden, waarin Washington geloofde dat economische onderlinge afhankelijkheid China zou transformeren tot een voorspelbare partner, erkennen beide partijen nu dat strategische rivaliteit onvermijdelijk is.
De sleutelwoord in Washington is niet langer ‘transformatie’, maar ‘stabiliteit’ en een ‘fatsoenlijke vrede’ tussen de twee grootste machten op aarde. De zekerheid van de VS over hun economische superioriteit is verbrijzeld door de krachtige tegenmaatregelen van China, van zeldzame aardmetalen tot industriële macht.
Trump gaat naar Peking met als doel tastbare resultaten te behalen die als Amerikaanse overwinningen kunnen worden gepresenteerd. Op tafel liggen grote Chinese aankopen van Amerikaanse landbouwproducten, nieuwe deals voor Boeing en mogelijke versoepeling van de tariefspanningen.
China wil de relatie stabiliseren, omdat het zich bewust is van de kwetsbaarheid van de Chinese economie. Ondanks de vertrouwensretoriek ziet Peking echter dat het machtsevenwicht in zijn voordeel is verschoven.
Ondanks potentiële handelsovereenkomsten blijven de diepere problemen in de Chinees-Amerikaanse relatie bestaan en worden zelfs explosiever. Taiwan, technologie en kritische materialen blijven heikele kwesties.
De bijeenkomst zal waarschijnlijk resulteren in glimlachen, handelsovereenkomsten en een poging tot de-escalatie, maar zal de diepe structuur van de confrontatie niet veranderen. De VS en China evolueren naar een meer georganiseerd, koeler en realistischer beheer van hun concurrentie. De bijeenkomst in Peking markeert het begin van een nieuwe fase waarin de twee supermachten zullen proberen samen te werken, te concurreren en zich voor te bereiden op een wereld waarin geen van beiden de regels alleen kan opleggen.
