Het mediterrane dieet wordt al lang in verband gebracht met tal van gezondheidsvoordelen, waaronder een lager risico op hartziekten, diabetes en cognitieve achteruitgang. Een nieuwe studie uitgevoerd door onderzoekers van de USC Leonard Davis School of Gerontology suggereert dat een deel van deze voordelen kan worden toegeschreven aan kleine eiwitten die in de mitochondriën worden geproduceerd. Deze eiwitten, genaamd humanine en SHMOOSE, zijn geassocieerd met de bescherming tegen hart- en vaatziekten en neurodegeneratie.
De onderzoekers ontdekten dat mensen die het mediterrane dieet nauwgezet volgden, hogere niveaus van humanine en SHMOOSE hadden, evenals lagere markers van oxidatieve stress. Specifieke voedingsmiddelen, zoals olijfolie, vis en peulvruchten, werden geassocieerd met hogere niveaus van deze microproteïnen. Deze bevindingen suggereren dat het mediterrane dieet directe invloed kan hebben op de mitochondriale biologie.
Het onderzoek bouwt voort op meer dan twintig jaar onderzoek naar mitochondriale microproteïnen, geleid door professor Pinchas Cohen. Humanine en SHMOOSE zijn ontdekt als belangrijke regulatoren van verouderingsbiologie en worden nu ook in verband gebracht met voeding. De studie identificeerde ook een mogelijk verband tussen humanine en Nox2, een enzym dat schadelijke reactieve zuurstofsoorten produceert, wat wijst op een hartbeschermend mechanisme van het mediterrane dieet.
De resultaten van dit onderzoek wijzen op een groeiend veld van gepersonaliseerde voeding, waarbij biologische markers zoals mitochondriale microproteïnen kunnen helpen bij het ontwerpen van diëten die de gezondheid bevorderen en een lang leven ondersteunen. Toekomstige studies zullen onderzoeken of specifieke dieetinterventies de niveaus van humanine, SHMOOSE en vergelijkbare peptiden direct kunnen verhogen, en of deze veranderingen kunnen leiden tot een lager ziekterisico.
Het mediterrane dieet wordt steeds meer erkend als een model van gezondheid, cultuur en duurzaamheid. Het onderzoek benadrukt de waarde van eeuwenoude voedingstradities in combinatie met moderne moleculaire biologie. Door deze mechanismen te begrijpen, kunnen mogelijk voedingsstrategieën worden ontwikkeld die gezond ouder worden op moleculair niveau bevorderen.
