Beleggers lijken een onverzadigbare honger naar schulden te hebben, ondanks de onzekerheid die heerst op de financiële markten. Terwijl de dollar onder druk staat, goud en zilver wild schommelen en aandelen nerveus zijn vanwege waarderingen en AI-gekte, lijkt er bijna euforie te heersen op de obligatiemarkt.
De spreads op de obligatiemarkt bevinden zich op historisch lage niveaus. Beleggers zijn bereid Amerikaanse bedrijfs-, staats- en gemeentelijke schulden op te nemen, waardoor de risicopremies worden samengedrukt tot niveaus die doen denken aan andere tijdperken. Zelfs op de gemeentelijke obligatiemarkt blijven beleggers massale emissies opslorpen, ondanks geruchten over druk op de staatsbegrotingen en de impact van het immigratiebeleid.
Kunstmatige intelligentie fungeert als een versneller op de obligatiemarkt. Bedrijven als Oracle en Alphabet hebben miljarden dollars opgehaald via obligatie-uitgiften om investeringen in AI-infrastructuur te financieren. Deze enorme vraag naar obligaties met een lange looptijd heeft geleid tot een structureel tekort aan aanbod, waardoor de spreads tot historisch lage niveaus zijn gedrukt.
Een andere factor die bijdraagt aan de honger naar schulden is de verwachting dat de Federal Reserve de rente zal verlagen. Beleggers zijn van mening dat de Fed meer ruimte heeft om de rente te verlagen, waardoor obligaties met hogere coupons nog aantrekkelijker worden.
Hoewel sommigen op Wall Street waarschuwen dat de huidige spreads het risico niet voldoende compenseren, lijkt de markt zelfgenoegzaam te zijn. De vraag blijft of de huidige honger naar schulden een volwassen risicobeoordeling is of een gevaarlijke zelfgenoegzaamheid. Voorlopig lijkt de markt te geloven dat het risico laag geprijsd is en de honger naar rendement blijft onverzadigbaar.
