Iran heeft een nieuwe machtsstructuur gezien in de nasleep van de oorlog met de Verenigde Staten en Israël. De Revolutionaire Garde heeft de leiding genomen en heeft invloed op de beslissingen die Teheran neemt in haar contacten met Washington. Na de dood van opperste leider Ali Khamenei is zijn zoon Mojtaba Khamenei naar voren gekomen als een belangrijke figuur, maar het lijkt erop dat zijn rol beperkt is tot het valideren van beslissingen van militaire en institutionele instanties.
De Revolutionaire Garde speelt nu een cruciale rol in zowel de militaire strategie als de politieke besluitvorming van Iran. De echte macht is geconcentreerd in een nauwe cirkel rond de opperste Nationale Veiligheidsraad en de Garde, terwijl functionarissen en analisten opmerken dat besluitvorming traag verloopt en er geen uniforme structuur lijkt te zijn.
Op diplomatiek niveau worden Iran vertegenwoordigd door Abbas Aragchi en Mohammed Bagher Ghalibaf, maar de commandant van de Garde, Ahmad Vahidi, lijkt het laatste woord te hebben. Iran heeft een nieuw voorstel aan Washington voorgelegd, maar de Verenigde Staten benadrukken dat de nucleaire kwestie prioriteit heeft.
De verschuiving in de machtsstructuur van Iran toont een overgang van religieus leiderschap naar militaire macht. De Garde domineert nu de besluitvorming en niemand binnen het systeem lijkt de macht te hebben om zich daartegen te verzetten. Ondanks de druk van de Verenigde Staten en Israël lijkt het Iraanse machtssysteem samenhangend en is er een strategie geformuleerd om een algemene oorlog te vermijden en de politieke en militaire positie van Iran te versterken.
