Goudzoekers in de rivieren van de Egeïsche Zee – Burgers organiseren zich op sociale netwerken en zoeken naar goud aan de Turkse kust
De zoektocht naar goud in rivieren en beken van het westen van Turkije is de afgelopen jaren uitgegroeid tot een bijzonder sociaal fenomeen, waarbij groepen burgers zich via internet organiseren. In gebieden van de Egeïsche Zee zoals Aydinio, Manisa, Denizli en Usak verzamelen burgers zich in groepen die via sociale media zijn opgericht om goud in rivieren te zoeken. Belanghebbenden uit verschillende provincies ontmoeten elkaar via de groep “Ege Altın Avcısı” (“Op jacht naar goud in de Egeïsche Zee”) en bundelen hun krachten op specifieke plaatsen, zoals de rivierbedding in de Germendzik-regio van Aydin.
Voor veel deelnemers begon de activiteit als een hobby, maar kreeg gaandeweg een financiële dimensie. Leden van het team zeggen dat ze in het weekend urenlang aan de oevers van rivieren doorbrengen op zoek naar goudklompjes, en in sommige gevallen melden ze dat ze iets van een paar tienden van een gram tot een paar gram hebben gevonden. Typische goudzoekers merken op: “Soms vinden we 3-5 gram goud per dag, maar er zijn dagen waarop we slechts 1 gram vinden.”
Voor velen functioneert het zoeken naar goud meer als een recreatieve activiteit dan als een carrièrekeuze. “In plaats van mijn tijd in het koffietentje door te brengen, breng ik mijn gezin naar de rivier. Zo benut ik mijn tijd en verdien ik tegelijkertijd iets”, meldden de amateur-goudjagers aan het Turkse persbureau Anadolu.
Deskundigen op het gebied van de mijnbouwwetenschap benadrukken dat de zogenaamde ‘amateurgoudwinning’ geen significante economische voordelen kan opleveren. Een professor van de afdeling Mineral Resources Engineering van de Universiteit van 9 September in Izmir merkt op dat de aanwezigheid van goud in de stromen te wijten is aan het transport ervan vanuit natuurlijke afzettingen en de accumulatie ervan in lage stroompunten.
