Zwitserland heeft onlangs 446 strijders gerehabiliteerd die veroordeeld waren voor hun deelname aan het Franse verzet tijdens de Tweede Wereldoorlog. Dit besluit werd genomen door het Swiss parlement, ruim tachtig jaar nadat de sancties waren opgelegd aan deze Zwitsers. Volgens de Zwitserse wet wordt het dienen in een buitenlands leger beschouwd als een misdrijf, en daarom werden veel vrijwilligers die aan de zijde van het Franse of Italiaanse verzet vochten veroordeeld tot gevangenisstraffen of verlies van hun burgerrechten bij terugkeer naar Zwitserland.
De rehabilitatie van deze strijders wordt gezien als een symbolisch en historisch besluit, dat in januari al was goedgekeurd door de Federale Raad, de regering van het land. De regering benadrukte dat de Rehabilitatiewet de toewijding van vrijwilligers aan vrijheid en democratie eert, zonder het principe van niet-dienstplicht bij buitenlandse troepen in twijfel te trekken. Net als bij eerdere wetten voor rehabilitatie voor vrijwilligers uit andere conflicten, voorziet het wetsvoorstel niet in financiële compensatie voor de veroordeelde verzetsstrijders.
Na intensief onderzoek, voornamelijk door historicus Peter Huber, zijn in totaal 466 mensen geïdentificeerd als Zwitserse mannen en vrouwen die zich hadden aangesloten bij het Interne Verzet (FFI) of de Vrije Franse Strijdkrachten (FFL) onder leiding van generaal de Gaulle. Dit besluit markeert een belangrijke stap in het erkennen van de moed en opoffering van deze strijders tijdens een van de donkerste periodes in de geschiedenis van Europa.
